Wednesday, January 3, 2007

Julius Hemphill - Dogon A.D.


Van bij de allereerste noten van dit album, weet je dat er iets speciaals aan de gang is. De cello van Abdul Wadud geeft een repetitief thema aan, ondersteund door het energetisch gedrum van Philip Wilson; Hemphill en Baikida Carroll spelen op sax en trompet de basismelodie er bovenop. Na een minuut of zo valt Carroll weg en begint Hemphill een betoverende sax solo. Wadud en Wilson blijven doorgaan met hun hypnotiserende basis, af en toe slechts fragmenten spelend van het thema, dat desondanks altijd impliciet aanwezig blijft. Na ongeveer 13 minuten verandert dat en leidt het contrapuntisch samenspel tussen de cello enerzijds en de blazers anderzijds tot een climactisch einde. Het stuk is fenomenaal door zijn eenvoud van vorm en kracht van uitvoering. "Rites", het tweede stuk, begint met sterk samenspel van de vier muziekanten, die dan snel hun eigen weg op gaan zonder focus te verliezen. "Painter", het derde nummer, brengt Hemphill op fluit. Deze CD is een absolute must voor wie van jazz houdt. Ze is jammer genoeg niet meer verkrijgbaar. Tim Berne had ze enkele maanden geleden op zijn website geplaatst (waarvoor onze dank, Tim), maar die is er nu weer van verdwenen.


Onbegrijpelijk dat deze LP niet na 35 jaar nog altijd niet op CD is uitgebracht. Daarom hier de download met dank aan een collega-blogger :
http://quandros.com/blog/dogon_ad.zip

3 comments:

Tom said...

bedankt!

Heb je de discografische gegevens en de artwork?

stef said...

Graag gedaan! Het artwork en de info zal je elders moeten zoeken, voor zover die te vinden zijn (buiten de cover natuurlijk).

joa said...

Geweldige plaat! Een schande dat ze nog niet op cd verschenen is. Een tweedehands exemplaar in goede staat is vaak belachelijk duur.
Er zit niet anders op dan te wachten...