Showing posts with label Randgevallen. Show all posts
Showing posts with label Randgevallen. Show all posts

Saturday, September 15, 2007

Noël Akchoté - So Lucky (Winter & Winter, 2007) ***

Solo akoestische gitaar albums zijn een relatieve zeldzaamheid, maar als die dan van één van de beste jazz avant-garde gitaristen komt, én dan nog een redelijke mainstream en poppy ode is aan de muziek van Kylie Minogue, dan is hier iets unieks aan de hand. En dat doet Fransman Noël Akchoté precies op deze CD : op een meesterlijke manier de poppy melodietjes van de Australische mediaster verwerken tot jazzy kleinoodjes : fris, leuk, respectvol. En dat laatste is misschien nog het meest uitzonderlijke : Akchoté respecteert de muziek in haar eigenheid, toont ze voor wat ze is, los van het populistische gestamp en kontgedraai dat de massa's beroert. En het is leuk. Zelfs de Allaboutjazz.com recensent liet er zich aan vangen : "the tunes, an interesting mix of unknowns, sound like something you’ve heard before". Zelfs de oude hit "The Locomotion" werd door Minogue gecovered op één van haar CD's. Dit is jazz, dit is blues, dit is een CD die met absoluut technisch meesterschap, creativiteit en precisie leuke jazz-gitaar brengt, maar het gaat er Akchoté niet om zijn kunnen te etaleren, wel om muziek te maken : rustig en vriendelijk.


For the English version, click HERE

Thursday, September 13, 2007

The Free Zen Society (Thirsty Ear, 2007) **½


Matthew Shipp verdient applaus voor zijn eindeloze en rusteloze zoektocht naar nieuwe muzikale uitdrukkingsvormen. Hier, met The Free Zen Society, gebruikt hij zachte en elegante pianomuziek, vergelijkbaar met de stijl van "Pastoral Composure", bijgestaand door Zeena Parkins op harp en William Parker op bas. Dan was deze muziek vergeten, en teruggevonden, en opnieuw gemonteerd door Thirsty Ear producer Peter Gordon, die er nog wat synthesizer en wat klanken aan toevoegt. Het algemeen effect klinkt leuk in het gehoor, maar niet onderhoudend, in de zin dat de muziek je aandacht niet vasthoudt. Dan het woord "zen" er aan toevoegen is natuurlijk een goedkope truuk om muzikale leegte te camoufleren met een spirituele deklaag, eerder dan het omgekeerde tot stand te brengen. De CD heeft zijn leuke momenten, maar zal vooral de interesse wekken bij liefhebbers van old-timer Klaus Schultze.

For the English version, click HERE

Thursday, September 6, 2007

Bill Frisell - Floratone (Blue Note, 2007) ***½

I heb altijd een haat-liefde verhouding gehad met de muziek van Bill Frisell, net zoals met die van John Zorn, maar om de omgekeerde reden : Frisell maakt knappe muziek, toch valt hij dikwijls in een bad van zoete meligheid waar je enkel kan in verdrinken, terwijl Zorn vervalt in doornig struikgewas met weerhaken waar je enkel met gescheurde ziel uitkomt. Beide toestanden zijn hoogst onplezierig. Gelukkig hebben beiden ook nog muziek in het midden van het spectrum die toch nog voldoende creatief en origineel is om aantrekkelijk te zijn. Deze CD behoort tot de realisaties van Frisell die ik met plezier beluister, samen met The Elephant Sleeps But Still Remembers, East West, The Intercontinentals en Blues Dream. Deze CD is in feite groepswerk, met Matt Chamberlain op drums, die na de opname van de gitaar-drums improvisaties alles hebben laten verwerken door Tucker Martine en Lee Townsend, wiens productiewerk achteraf weer door Frisell en Chamberlain werd bewerkt. Gastmuzikanten zijn bassist Viktor Krauss, cornettist Ron Miles, en viola-speler Eyvind Kang. En het resultaat? Niet slecht, prima speltechniek zoals kan worden verwacht, zeer goede klankkwaliteit, en een interessante en uiterst nauwgezette productie. En toch ... het lijkt allemaal net iets te "geprocessed" voor mijn oren, net iets te afstandelijk, inderdaad soundscapes, maar dan van een omgeving waar je geen deel van uitmaakt, alsof je naar een landschap kijkt dat op het televisiescherm verschijnt. Het mist de directheid en emotionele band die je van goede jazz verwacht, en de geur, de wind, de insecten, de ruwe bodem en de persoonlijke inspanning ontbreken die je verwacht van je aanwezigheid in een echt landschap, en dus ook veel van het plezier en de voldoening ervan. Desondanks heeft de CD zijn grote momenten.





For the English version, click HERE